Muzyka na Civility i Obrony Cywilnej: Crescendo Wykonuje Georg Philipp Telemann
Koncert 15 listopada 2009 - First Congregational Kościoła, Great Barrington, MA
Koncert c-moll, TWV 52: E1, na flet altowy, flet, smyczki i basso continuo
Kantate w D-dur, TWV 7:30 "Singet dem Herrn ein neues Lied" na sopran, alt, tenor, bas, chór, smyczki i basso continuo
Hamburgische Kapitänsmusik 1730 TWV 15:5, na sopran, alt, tenor, baryton, bas, chór, smyczki i basso continuo
Sabrina Manna, sopran (zastępując Julianne Baird), Martin Blisko, kontratenor; Dan Foster, tenor, John-Arthur Miller, baryton Steven Fasano, gitara basowa
Tricia van Oers, rejestrator, Rodrigo Tarraza, flet; Lisa Rautenberg, Leah Gale Nelson, skrzypce, Ann-Marie Barker Schwartz, altówka, David Bakamjian, wiolonczela; Jane Hershey, molone; Douglas Freundlicha, theorbo, Edward Brewer, organy, klawesyn ; Jay Bradley, tamburo, Christine Gevert, klawesyn
Crescendo Choir, Christine Gevert, dyrygent
Georg Philipp Telemann
GP Telemann nigdy nie uszło jego los jest już na stronie składu ilości nad jakością. Geniusz we wszystkich gatunkach muzycznych, Telemanna wyprodukował ponad trzy tysiące prac dla każdego możliwego połączenie instrumentów i głosów. Chociaż wiele z jego dzieł zostały utracone, co nadal jest rdzeniem baroku ożywienie od 1960 roku pod wpływem, w części, przez wiele amatorskich muzyków baroku i zespoły. Można argumentować, że nie wiadomo, kawałek Telemann bez wdzięku i piękna i godna uciesze publiczności. Można też twierdzić, że nigdy nie Telemann wzrosła do wzniosłości jednego z dwóch jego współczesnych znajomych: GF Haendla, JS Bacha. Obie te kapitanowie wiedzą i przestrzegać Telemann: Bach wybrał Telemann ojcem chrzestnym jego syna Carla Philippa Emanuela; Handel wiele się nauczył z oper Telemanna. Prace prezentowane tego wieczoru świadczą o niezwykłej Telemann Prezenty instrumentalnych subtelność i ekspresji pisania chóralnych. Najbardziej fascynujących wszystkim jednak, był występ przy okazji kawałek dla dowódcy Hamburg Civil Militia, Hamburische Kapitänsmusik z 1730 - powiązanie z walki Serenata z Oratorium. Telemanna, który był dyrektorem muzycznym z pięciu największych kościołów w Hamburgu, napisał trzydzieści sześć zestawów takich Kapitänsmusik dla rocznych bankiet która odbyła się w Hamburgu-Drillhaus. 1730 roku oznaczone stulecie korpusu, jak również dwusetnej rocznicy Augsburski. Serenata jest swego rodzaju pochwała obywatelskiej jedności Hamburga i przygotowania wojskowego. Takie wezwania wydaje się nieco ironicznie w trakcie zdarzenia, które nękają Hamburg tego roku. Antysemickie wystąpienia, w dużej mierze podsycane przez duchownych Hamburga, doprowadziły do miniaturowych "nocy kryształowej", w którym tysiące mieszkańców zniszczonych sklepów i domów ludności żydowskiej w Hamburgu. Honorees oratoryjnej Telemanna zostali wezwani, aby przywrócić ład i porządek w wyniku pogromu, który trwał trzy dni. Libretto gorąco adresy ambivalences ur. obywatelskiego obowiązku i indywidualnych ocen moralnych. Niewątpliwie są ochraniacze mogłoby oznaczać zniewolenia, przemocy, a nawet śmierć - wszystkich, dla wspólnego "dobra". Typowy gatunku czasu, oratorium jest oddane w alegoryczny dialog między Radość, smutek, Prawda, czas i wdzięczności. Jakoś uosobienie tych cech może łagodzić koleje egzekwowaniu obywatelskich będzie na bliźnich, przyjaciół i rodziny. Poeta Juliet Matilla, która dostarczyła doskonałej angielski tekst, wydał wstępne rozmowy, i wskazał na możliwość tego Kapitänsmusik jest North American Premiere. Wyobraź sobie, Telemann konieczności tak długo czekać na premierę Nowego Świata!
Wieczorem otwarte Koncert popularnych Telemanna na flet prosty i flet, czarodziej czy grał dobrze. Powiązanie z bloku flet, instrument spadku popularności jego młodszy kuzyn woskowanie, flet poprzeczny, to hołd dla interesu Telemanna w subtelnych różnic kolorystycznych tych dwóch rodzin instrumentalne. Muzycy, że Pani Gevert gromadzone są specjalistami okres najwyższym poziomie. Nie można sobie wyobrazić wyraźniejsze i żywsze wydajności. Holenderski rejestrator wirtuoz Tricia van Oers i chilijskich baroku flecista Rodrigo Tazzara pokazały, jak dwa "rowki" zbiegają się w górnej rejestrów, a różnią się w dolnej. Finałowa, kolorowe Bauertanz wywołuje duszpasterskich i typowo francuskim szum lira gurdies lub musettes.
Początku kantaty "Singet dem Herrn ein neues Leid", wykazuje większe powinowactwo do XVII wieku w stylu galant niż związane z większością utworów Telemanna. Brzmiący nieco bardziej Buxtehude lub Pachelbel, starożytności tej pracy, podobnie jak najwcześniejszej kantaty Bacha, jest odświeżana w jego bezpośredniość i kolor harmonicznych. Cztery głosy solowe zostały przedstawione z chórem. Barokowy sopran superstar Julianne Baird, którego wygląd był niecierpliwie oczekiwany przez dwa główne partie sopranowe w godzinach wieczornych, anulowane w krótkim czasie. Wypełnianie dzielnie w ostatniej chwili został Sabrina Manna, który walcząc z części, jednak wykazać jej piękny głos. Można mieć chciał tylko jeden dzień na przygotowania do pełniejszego uznania talentu Pani Manna. Kontratenor Martin Blisko był prawdopodobnie najbardziej imponujące solistą w tej kantaty. Countertenors często dźwięk "hooty" i napięte w głowie głos, ale ani Pan Blisko. Jego był czysty i płynny dźwięk altowy jak słyszałem. Było to szczególnie widoczne w duecie z Pani Manna. W całej tej pracy, jak to było w praktyce czasu, znamienne słowa w tekście zostały podkreślone lub "malowane" przez różnorodnych odgłosów: skacząc lub odstępach instalacyjnych reprezentujących wznoszenia lub opadania; vocal melismas jednak kręta, sugerują ogólnego uwzględnieniem celów libretto. Bass Steven Fasano wręczył najtrudniejszych tablicy takich wokalnych encrustations, z których niektóre były prawie unsingable. Na przykład, trzydziestego drugiego zauważa, podkreślając "Erzähet" (stwierdzenie ") i podzielony skoki" Loben "(" Chwała ") w arii wynikające są prawie niemuzykalny w obrazowym hiperbola. Jednak Pan Fasano, który bogaty, głęboki głos, ambled również przez te wyzwania. Więcej melodii oswojony był duet na saksofon altowy i tenorowy. Tutaj z quasi basso ostinato, colorations na "lobet" i "singet" były bardziej ariose - ruch przypominający wiele duetów piękne ostinato w œuvre kantaty Bacha. Pan Blisko dołączył tenor Dan Foster w czystych, dobrze sformułowana czytania. Jasność i precyzja oznaczał również chóralne śpiewy, zwłaszcza w ostatecznej liczby - recytatorski preludium z fugą wynikających.
W przeciwieństwie do dzisiejszego kantata więcej XVII wieku pochylone, Hamburische
Wydajność i konferencyjne w 1719 roku w Hamburgu Drillhaus
Kapitänsmusik, który zdominował program jest bardziej powszechne Telemanna. W swojej dwudziestej ruchy, daje nam różnorodność form i baroku - z których większość była bardziej instrumentalnie idiomatyczne niż wokalnie poczętego. Recytacje, które były tak bogate w odzwierciedlają panujące Zeitgeist, były mięsa alegorii. Radość, smutek, Prawda, czas i wdzięczności mieć coś do powiedzenia w wielbią Boga, dobra Milicji, rady miasta i elektor. Zaraza powyżej; wojen wygrał są w cenę; czasy są niepewne, czasy zdają się być lepsze, śmiech jest dobry - tak śmiać, śmiech jest zły - nie śmiać; buduje smutek, smutek jest bezużyteczny pesymizmu. W prawdziwy sposób niemiecki idealistą, radości i smutki pośredniczy Prawdy, który przypomina Kaznodziei "To wszystko ma swój czas. . . . "Tak, jest czas radości i czas smutku, ale nagroda uczciwa praca i obowiązkiem jest jedynym stałym satysfakcji w życiu. W przypadku braku Pani Bairda. aria sopran otwarcia została wykonana, a nie przez rejestratora i smyczki. W kawałku dyktafonu, to rzeczywiście trudne zastąpienia, ale Pani Van Oers przekonały nas, że to może bardziej urocze bez słów. Wersety chorału "Wer nur den lieben Gott lässt walten" były śpiewane przez chór i pomógł zjednoczyć dialogu. Niektóre śpiewaków enjoyed staying bardzo charakter: Pan Fasano (Sadness) spojrzał pozytywnie żałosne czasami, baryton John-Arthur Miller (Wdzięczność) był żywiołowy w łożysku i dostawy. Centerpiece oratorium, a być może najciekawszych muzycznych pracy, została znaleziona w chóralne fuga "Es ist besser Trauren Lachen den." Wysoce chromatyczną, Pani Gevert i chór Crescendo wykonane z wielką powagi emocjonalny, jak tekst (i affekt) sugeruje. Ale potem, hiperboliczne tekst ( "Żałoba jest lepszy niż śmiech") sugeruje możliwość bathos zamiast patosu. W każdym razie, Pani Gevert ale wyraziste i precyzyjne legatos z jej śpiewaków. Tutaj, podobnie jak przez cały wieczór, zespół smyczkowy - Instrumenty w XVIII wieku, zaopatrzenie (struny jelitowe, łuki barokowy) - wykonywane wyjątkowo. Wyróżnienie należy w pierwszym skrzypkiem Lisa Rautenberg którzy nigdy oznaczona w tworzeniu pięknej muzyki, nawet w sekcjach Telemanna najbardziej prozaiczny.
Było coś, a dotyka około starania Pani Gevert na ten wieczór: Oczywiście, większość nigdy nie został przesłuchany przed przez zmontowane, i prawdopodobnie nigdy nie będzie słyszany. Libretta, może moralizatorski i pompatyczny, adresy ciężkie czasy, i pytania błogosławieństwo istnienia. Może Hamburische Kapitänsmusik jest niczym więcej niż jętka z epoki, która obdarzona nam Mesjasza i St Matthew Passion, ale Pani Gevert i gorliwość w Crescendo , muzykalność i poświęcenie są eternalizing cechy dla których (i Telemann) powinien być wdzięczny.
